Stress

Afgelopen week een heel bijzonder gesprek gehad met iemand om mij heen. Deze persoon ervaart sinds kort stress, terwijl ze dat nooit gekend heeft. Ze werd er onzeker van en zag eigenlijk haar toekomst in elkaar storten. ‘Want als ik dat nu ervaar, zonder verantwoordelijkheden… dan kan ik dat wat ik wil mét verantwoordelijkheden toch helemaal niet aan.’

Toen ik doorvroeg bleek dat ze eigenlijk zelf wel wist waar het aan lag. Want wat als je niet op je plek zit. Juist meer verantwoordelijkheden wil, uitdaging nodige hebt en ook eens niet een plek hebt waar je op kan laden of volledig je eigen ding kan doen. Dan blijft je batterij leeg . En kun je steeds minder hebben.

Bijzonder dat dan naar voren kwam. Het was ook niet de plaats en tijd ervoor. Maar ik voelde me vereerd dat het met mij gedeeld werd. Want het gevoel, dat ken ik. Minder heftig , want ik had wel een plek om op te laden. In het onderwijs zat ik echt niet op mijn plek, thuis daarentegen was heerlijk. Toch reageerde ik alles thuis af. Ik voelde me nutteloos en machteloos. Het heeft een tijd geduurd. Gelukkig ben ik druk bezig om daar verandering in te brengen en doe nu steeds meer wat ik wel leuk vind! Al betekent dat niet, dat ik nooit meer stress ervaar. Ik weet alleen beter hoe ik mijn batterij weer oplaad in plaats van leeg laat.

Hoe haar batterij op zou laden dat wist ik niet. En ik vroeg natuurlijk door. Hobby’s had ze opgegeven en eigenlijk had ze er geen zin in. Toe ik haar vertelde van de batterij en ook van mijn ervaring. Kreeg ik de feedback ‘jij snapt het’ en er volgden tranen. Een gemixt gevoel kwam bij mij naar boven. Een fijn gevoel dat ik haar een gevoel van begrip kon geven, maar ook de angst dat ik mezelf teveel vergeleek. Mijn gevoel accepteerde ik en luisterde weer naar haar. Haar hobby’s zijn dan wel een klein onderdeel, maar deze gaat ze weer oppakken. En ik denk dat dat een mooie stap in de goede richting is. Ik hoop dat ze haar droom mag gaan volgen. En alle emoties die ze tegen gaat komen? Die horen er allemaal bij!

Misschien accepteert ze nu nog niet dat stress daar één van is. Dat komt nog wel, want het is ook een heel waardevol iets. Je krijgt namelijk soms ook iets gedaan. En soms… kom je tot prachtige inzichten.<3

Tags: No tags

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *