blog overprikkeld beestkracht

Overprikkeld

OVerprikkeld

Nu ik officieel de stempel autist heb, hoor ik het steeds vaker. ‘Ja, vet autistisch van me’ of ‘ik ben soms ook echt net een autist’ ik hoor ze in allerlei varianten. En weet je…  toen ik de stempel nog niet had zei ik dat ook vaak. Ik voel bij de ander dan de verwarring tussen trots op zichzelf en het vervelend vinden aan zichzelf. Dat had en heb ik zelf nog steeds met de typische autistische dingen. Want wat een heerlijk gevoel als het huis netjes is, gesorteerd en wel. Alle bekers weer op kleur, de was weer op kleur en soort… Daar kan ik echt van genieten. 

Maar ja, geloof me… Dat gesorteerde dat lukt niet altijd.

Ik woon samen met een chaoot, die me altijd weer met beide voeten op de grond zet. Gooit het liefst zijn was op de grond, laat de vaat slingeren en gaat niet taak voor taak bij langs maar gaat met datgene bezig wat hij ziet.

Als hij de vaatwasser uitruimt, dan gaat dat dus niet op kleur opgeborgen worden. Dan staan de pannen niet in dezelfde volgorde als wanneer ik het doe… En vaak kan ik daar om lachen als ik thuiskom, want ik voel dan dat ik het wil veranderen en laat het dan gaan. Want is het nodig om het zo uit te ruimen als ik? Nee! Het is zelfs hartstikke lief dat hij zo zijn best doet. Soms leg ik het toch stiekem even ‘’goed’’ voor de rust in mijn hoofd.

Maar wanneer ik overprikkeld ben dan is autisme toch echt heel erg vervelend. Want hoe kan ik zo’n lief bedoelde actie dan niet waarderen? Waarom maak ik me dan druk om de bekers? En als ik de emoties er dan niet laat wezen ontplof ik… Ik moet ontladen… En dan pas komt er naar voren dat het dus niet om de bekers ging. Maar dat er wat anders was. En dat kan om heeeeel iets anders gaan in een heel andere situatie met hele andere mensen.

De ontlading is wel echt nodig, want het geeft me de kans om een gebeurde situatie te reflecteren en er soms weer op terug te komen. Het laat me weer tot mezelf komen en doordringen wat echt belangrijk is.

 

Dit moment is dus heel belangrijk, ook al is het wel heel vervelend. Niet alleen voor mezelf.

  • Heb jij nou ook zo’n dochter die zomaar uit het niets ontploft?
  • Daarna weer rustig verder gaat alsof er niets gebeurd is?
  • Of juist ontroostbaar is, maar je geen idee hebt waarom?
  • Voel jij je machteloos omdat je graag zou willen dat ze relaxter door het leven gaat in plaats van zich overal druk om maakt?

Grote kans dat er sprake is van overprikkeling. Ben je benieuwd wat ik voor je kan betekenen, plan dan een gratis kennismakingsgesprek.

 

Comments are closed.